изумиться
•
verb, perfective | ||||
| ||||
| imperfective: изумляться | ||||
| Future | ||||
| я | изумлюсь •![]() |
мы | изумимся •![]() | |
| ты | изумишься •![]() |
вы | изумитесь •![]() | |
| он/она/оно | изумится •![]() |
они | изумятся •![]() | |
| past tense | ||||
| он | изумился •![]() | |||
| она | изумилась •![]() | |||
| оно | изумилось •![]() | |||
| они | изумились •![]() | |||
| imperative | ||||
| ты | изумись •![]() | |||
| вы | изумитесь •![]() | |||
| verbal adverb | ||||
| verbal adverb | изумившись •![]() | |||
| participle | ||||
| past active | изумившийся •![]() | |||
