отвернуть
•
verb, perfective | ||||||
| ||||||
| imperfective: отворачивать | ||||||
| Future | ||||||
| я | отверну •![]() |
мы | отвернём •![]() | |||
| ты | отвернёшь •![]() |
вы | отвернёте •![]() | |||
| он/она/оно | отвернёт •![]() |
они | отвернут •![]() | |||
| past tense | ||||||
| он | отвернул •![]() | |||||
| она | отвернула •![]() | |||||
| оно | отвернуло •![]() | |||||
| они | отвернули •![]() | |||||
| imperative | ||||||
| ты | отверни •![]() | |||||
| вы | отверните •![]() | |||||
| verbal adverb | ||||||
| verbal adverb | отвернув •![]() | |||||
| participle | ||||||
| past active | отвернувший •![]() | |||||
| past passive | отвернутый •![]() отвернут • ![]() |
|||||
