доводиться
•
verb, imperfective | ||||
| ||||
| present tense | ||||
| я | довожусь •![]() |
мы | доводимся •![]() | |
| ты | доводишься •![]() |
вы | доводитесь •![]() | |
| он/она/оно | доводится •![]() |
они | доводятся •![]() | |
| Future | ||||
| я | буду доводиться •![]() |
мы | будем доводиться •![]() | |
| ты | будешь доводиться •![]() |
вы | будете доводиться •![]() | |
| он/она/оно | будет доводиться •![]() |
они | будут доводиться •![]() | |
| past tense | ||||
| он | доводился •![]() | |||
| она | доводилась •![]() | |||
| оно | доводилось •![]() | |||
| они | доводились •![]() | |||
| imperative | ||||
| ты | доводись •![]() | |||
| вы | доводитесь •![]() | |||
| verbal adverb | ||||
| verbal adverb | доводясь •![]() | |||
| participle | ||||
| present active | доводящийся •![]() | |||
| past active | доводившийся •![]() | |||
