допроситься
•
verb, imperfective | ||||
| ||||
| imperfective: допрашиваться | ||||
| Future | ||||
| я | допрошусь •![]() |
мы | допросимся •![]() | |
| ты | допросишься •![]() |
вы | допроситесь •![]() | |
| он/она/оно | допроситсся •![]() |
они | допросятся •![]() | |
| past tense | ||||
| он | допросился •![]() | |||
| она | допросилась •![]() | |||
| оно | допросилось •![]() | |||
| они | допросились •![]() | |||
| imperative | ||||
| ты | допросись •![]() | |||
| вы | допроситесь •![]() | |||
| verbal adverb | ||||
| verbal adverb | допросившись •![]() | |||
| participle | ||||
| past active | допросившийся •![]() | |||
