допить
•
verb, perfective | |||||
| |||||
| imperfective: допивать | |||||
| Future | |||||
| я | допью •![]() |
мы | допьём •![]() | ||
| ты | допьёшь •![]() |
вы | допьёте •![]() | ||
| он/она/оно | допьёт •![]() |
они | допьют •![]() | ||
| past tense | |||||
| он | допил •![]() | ||||
| она | допила •![]() | ||||
| оно | допило •![]() | ||||
| они | допили •![]() | ||||
| imperative | |||||
| ты | допей •![]() | ||||
| вы | допейте •![]() | ||||
| verbal adverb | |||||
| verbal adverb | допив •![]() | ||||
| participle | |||||
| past active | допивший •![]() | ||||
| past passive | допитый •![]() допит • ![]() |
||||
